Σχόλιο Συντονιστή ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών, Γιώργου Ελενόπουλου, με αφορμή δηλώσεις και δημοσιεύματα δήθεν υπερπατριωτών, εμπόρων πατριωτισμού και λοιπών τυχοδιωκτών

Σχόλιο Συντονιστή ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών, Γιώργου Ελενόπουλου, με αφορμή δηλώσεις και δημοσιεύματα δήθεν υπερπατριωτών, εμπόρων πατριωτισμού και λοιπών τυχοδιωκτών

Την τελευταία περίοδο, επανήλθαν στη δημοσιότητα γελοία δημοσιεύματα, αλλά και κάποιες ανάλογες αναφορές εμπόρων της πολιτικής και του πατριωτισμού, που αναζητούν μονίμως εξιλαστήρια θύματα, σχετικά με τα εθνικά μας θέματα και δήθεν, την προδοτική στάση κάποιων πολιτικών, σε διάφορα ζητήματα, μεταξύ των οποίων και αναφορές για τον Γιώργο Α. Παπανδρέου, την Κύπρο, την ΑΟΖ, το Καστελόριζο κ.λπ.

Οι αναφορές αυτές είχαν πρωτοεμφανιστεί μετά το καλοκαίρι του 2017, δηλαδή, σχεδόν 15 ολόκληρα χρόνια μετά από την περίοδο που υποτίθεται ότι αφορούσαν, όταν και τότε σημαντικά εθνικά θέματα είχαν απασχολήσει την επικαιρότητα και οι δήθεν εθνικόφρονες επιδίωκαν και πάλι να δημιουργήσουν έναν «εχθρό», για την Ελλάδα και την Κύπρο.

Τότε, το ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών, είχε εκδώσει αποστομωτική ανακοίνωση, που είχε ως αποτέλεσμα οι γνωστοί υπερπατριώτες να σιωπήσουν.

Εδώ η ανακοίνωση του Σεπτεμβρίου 2017:

«Οι γνωστοί υπερπατριώτες επανέρχονται σήμερα, μετά την αποστομωτική απάντηση που πήραν, σχετικά με την υπόθεση Ακιντζί, επιχειρώντας να πουλήσουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Ωστόσο, επειδή τα εθνικά θέματα δεν ενδείκνυνται για συζητήσεις επιπέδου Βουλής του πεζοδρομίου, περιοριζόμαστε στα εξής τρία σημεία:

Πρώτον. Οι ελληνικές θέσεις σχετικά με την ΑΟΖ και ιδιαίτερα του Καστελόριζου, έχουν διατυπωθεί με σαφήνεια από όλες ανεξαιρέτως τις Ελληνικές κυβερνήσεις. Επ’ αυτού, ουδείς μπορεί να διαφωνεί. Αν το πράττει, δίνει επιχειρήματα στην Τουρκική πλευρά.

Δεύτερον. Κανείς, ό,τι και αν εφευρίσκει, δεν μπορεί να αποκρύψει τη μεγαλύτερη εθνική επιτυχία που επετεύχθη, μετά από τα τραγικά γεγονότα που οδήγησαν στην εισβολή και κατοχή της Κύπρου. Δηλαδή, την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ. Αυτό το έργο, αυτή η μεγάλη εθνική επιτυχία, ήταν έργο της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Υπουργός Εξωτερικών, βασικός σχεδιαστής και συντελεστής εκείνης της επιτυχίας, ήταν ο Γιώργος Α. Παπανδρέου.

Για την ιστορία, όλοι οι άλλοι τότε, όπως και αυτοί που σήμερα κόπτονται για το εθνικό δίκιο, διαδήλωναν σε όλους τους τόνους, ότι αυτό δεν υπάρχει περίπτωση να καταστεί εφικτό.

Και όμως, έγινε.

Συμπέρασμα – όταν οι άλλοι εμφανίζονται δήθεν πατριώτες, αλλά απόντες από τους πραγματικούς αγώνες για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων, κάποιοι άλλοι γράφουν ιστορία. Αν αυτό τους πονά, δικό τους θέμα.

Τρίτον. Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, δεν θα επιτρέψει ποτέ τα εθνικά θέματα να γίνουν αντικείμενο επικίνδυνων παιχνιδιών για τα εθνικά συμφέροντα.»

Σήμερα, που τα εθνικά μας θέματα, βρίσκονται και πάλι στην πρώτη γραμμή των συζητήσεων, οι έμποροι του πατριωτισμού, θέλοντας να πουλήσουν χάντρες και καθρεφτάκια σε ιθαγενείς, επιχειρούν να ξεθάψουν ανύπαρκτα και ψευδή γεγονότα, ώστε να παίξουν στο εγχώριο χρηματιστήριο της καταστροφικής εθνικοφροσύνης.

Η Ελλάδα, η Κύπρος, ο Ελληνισμός, έχουν ανάγκη από ενότητα και ομοψυχία, όχι από φανατικούς τυχοδιώκτες και έμπορους του μίσους και του διχασμού.

Οι γνωστοί ψοφοδεείς κήρυκες της μισαλλοδοξίας, προεξοφλούσαν την αποτυχία μιας εθνικής στρατηγικής, που οδήγησε στην ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ χωρίς να έχει επιλυθεί το Κυπριακό, μιας εθνικής στρατηγικής που έδωσε πάνω από 20 χρόνια ηρεμίας και συνεργασίας στο Αιγαίο.

Διαψεύστηκαν από την πραγματικότητα τότε.

Ματαιοπονούν και τώρα.

ΥΓ. Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι το γεγονός ότι, με αφορμή τις εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, η Παράταξη που μεγάλωσε την Ελλάδα και έδωσε αξιοπρέπεια στους Έλληνες, η Παράταξη που έβαλε πάντα πάνω από το κομματικό κόστος τη χώρα και τους Έλληνες, η Παράταξη που συνέβαλε τα μέγιστα να γίνει πράξη η εθνική συμφιλίωση και στη συνέχεια να υπάρξει μια καρποφόρα εθνική στρατηγική, βάλλεται όχι μόνο από φασίστες και εμπόρους πατριωτισμού, αλλά και από δήθεν αριστερούς.

Το πεδίο και αυτής της συνάντησής τους, είναι η απόδειξη των αιτιών που μας οδήγησαν ένα βήμα πριν από μια εθνική καταστροφή.