Ιδέες και προτάσεις για τον προσυνεδριακό διάλογο του Κινήματος Αλλαγής*

* γράφει ο Νίκος Σκουλάς
Ενεργός Πολίτης

Προλογικές Παρατηρήσεις

Πιστεύω ειλικρινά ότι, η ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων, η συντεταγμένη πορεία προς το Ιδρυτικό μας Συνέδριο η σύνθεση των απόψεων με βάση αρχές, αξίες και κοινούς πολιτικούς στόχους που μας δεσμεύουν όλους πρέπει να έχουν απόλυτη προτεραιότητα χωρίς να αφήνει περιθώριο για προσωπικές πολιτικές ή πικρίες για ό,τι συνέβη στο παρελθόν.

Σύμφωνα με την απόφαση της Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου (ΟΕΣ), ο προσυνεδριακός διάλογος θα διεξαχθεί από 15 Φεβρουαρίου έως 1 Μαρτίου 2018 με βάση τα κείμενα διαλόγου που θα έχουν κατατεθεί από τις Επιτροπές και τις Ομάδες Εργασίας.

Με δεδομένο όμως ότι το Συνέδριο θα είναι  Ανοικτό, Δημοκρατικό και Συμμετοχικό, δεν μας εμποδίζει τίποτε, ως μέλη και φίλους του Κινήματος, να αρχίσουμε να συζητούμε, προπαρασκευαστικά μεταξύ μας, με οριζόντιες επικοινωνίες, στη βάση της ισοτιμίας και ισηγορίας, καθώς και να υποβάλλουμε ιδέες και προτάσεις στις Επιτροπές και τις Ομάδες Εργασίας διευκολύνοντας έτσι το έργο τους.

Ευτυχώς, η ηλεκτρονική τεχνολογία προσφέρεται γι’ αυτόν τον σκοπό εξομαλύνοντας τα προβλήματα των γεωγραφικών αποστάσεων.

Στο πνεύμα αυτό, καταγράφω εδώ για προβληματισμό και συζήτηση τις δικές μου απόψεις, κάτω από τρεις επικεφαλίδες, χωρίς φυσικά να διεκδικώ το αλάθητο:
1. Προλογικές παρατηρήσεις, 2. Διαπιστώσεις και 3. Ιδέες και Προτάσεις.

Διαπιστώσεις

Ο δημοκρατικός προοδευτικός λαός μίλησε.
Προσερχόμενος μαζικά στα εκλογικά τμήματα στις 12 και 19 του Νοέμβρη εξέφρασε την ισχυρή βούλησή του να ανασυνταχθεί και να παίξει ουσιαστικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Δεν ανέχεται πια το άχαρο  δίλημμα να επιλέγει

Από τη μια, την παρούσα συντηρητική κυβέρνηση με αριστερή «λεοντή» και τον ακροδεξιό συνεταίρο, με αποδεδειγμένη ασυνέπεια και ανικανότητα που, για να κρατηθεί στην εξουσία, αναλίσκεται και μας αναλώνει σε ανούσια και γελοία και σε κάποιες περιπτώσεις, επικίνδυνα επικοινωνιακά παιχνίδια.

Από την άλλη, την αξιωματική αντιπολίτευση, που δεν έχει αλλάξει από τον παλιό κακό εαυτό της (την ίδια που μας οδήγησε στη χρεοκοπία την πενταετία 2004 – 2009), με την ίδια συνταγή με μόνη προφανή στρατηγική την επανακατάκτηση της εξουσίας.

Ο κεντροαριστερός πολιτικός χώρος των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας , της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της οικολογίας και του πολιτικού φιλελευθερισμού διαδήλωσε  τη βούλησή  του να συμπορευτεί δυναμικά ιδρύοντας τον ενιαίο φορέα  «ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ» καταγράφοντας μάλιστα  εντυπωσιακή δημοσκοπική άνοδο.

Αυτό είναι το πρώτο σημαντικό ποσοτικό βήμα που όμως δεν αρκεί.
Για να γίνει ουσιαστικό Κίνημα πρέπει απαραιτήτως να αποκτήσει και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του. Αλλιώς δεν θα μπορέσει να προσελκύσει και να εντάξει οργανωτικά όλα τα  απογοητευμένα και αποστασιοποιημένα στελέχη και μέλη που παραμένουν άστεγα ή έχουν εκφραστεί με άστοχες μετακινήσεις και βεβαίως τη νεολαία που παραμένει στο περιθώριο δύσπιστη και χωρίς προσανατολισμό.

Ιδέες και προτάσεις

Ο Προσυνεδριακός Διάλογος και το ίδιο το Συνέδριο πρέπει να εξασφαλίζει την ουσιαστική συμμετοχή των μελών και των συνέδρων αντί να είναι «μια από τα ίδια». Η αποτυχημένη πρακτική να προετοιμάζονται τα πάντα «άνωθεν» και να σερβίρονται έτοιμα με δημοκρατική επίφαση, θα σημάνει αλλοίωση του αρχικού σκοπού του Ιδρυτικού Συνεδρίου, νέα απογοήτευση και αλλοτρίωση των ανθρώπων που προσήλθαν για να συμβάλουν στην επιτυχία του ωραίου αυτού εγχειρήματος.

Το πρώτο και σημαντικότερο ποιοτικό στοιχείο είναι  η ύπαρξη ξεκάθαρης ιδεολογικής ταυτότητας και πολιτικών στόχων που δεσμεύουν όλους όσους συμμετέχουν στο εγχείρημα. Χωρίς αυτό, ματαιοπονούμε.

Τα Κινήματα δεν διαμορφώνονται με ένα απλό άθροισμα ετεροθαλών ατόμων και συγκόλληση παραγόντων, ομάδων και μελών που στερούνται ιδεολογικής ομοιογένειας και ακόμα χειρότερο, με φθαρμένα στελέχη.. Μετά από όσα έχουν συμβεί, οι πολίτες δεν πείθονται. Απαιτούν αλήθειες και ξεκάθαρες δεσμεύσεις.

Βασική και αδιαπραγμάτευτη θέση του «Κινήματος Αλλαγής» πρέπει να είναι η απόλυτη ταύτιση πολιτικής και ηθικής.
Οφείλουμε να πούμε στον λαό όλη την αλήθεια, ιδιαίτερα εκείνην που μας αφορά και να απαιτήσουμε να κάμουν και οι άλλοι το ίδιο.

Τα κόμματα μας λένε τι ΘΑ κάνουν αλλά δεν μας λένε πως, τι θα στοιχίσει και από πού θα προέλθουν τα χρήματα. Άλλο που, αφού εκλεγούν, ξεχνούν και το τι.  Οι δικές μας προτάσεις πρέπει να είναι προοδευτικές και ριζοσπαστικές, να είναι διαυγείς και πλήρως κοστολογημένες και, αν και όταν εκλεγούμε, να τις εφαρμόσουμε με συνέπεια.

Ακρογωνιαίος λίθος στις πολιτικές μας θέσεις πρέπει να είναι η καταπολέμηση της διαφθοράς σε όλες της τις μορφές ξεκινώντας από τους δικούς μας.
Πρώτα απ΄ όλα, το «Πόθεν Έσχες» να εφαρμοστεί πλήρως.
Όχι μόνον το ΕΣΧΕΣ αλλά προ παντός το ΠΟΘΕΝ (Υπουργοί, βουλευτές, δικαστές, δημόσιοι υπάλληλοι, μεγαλοδημοσιογράφοι, εφοριακοί, τελωνειακοί, συνδικαλιστές  και οι οικογένειές τους. Έλεγχος λογαριασμών, εξωχώριων εταιριών και περιουσιακών στοιχείων. (Να μάθουμε: Πώς απέκτησαν πολυκατοικίες, κότερα και βίλλες με τον μισθό τους;)

Για να γίνουμε πιστευτοί, οφείλουμε, πρώτοι εμείς (τα κόμματα και οι κινήσεις που θα συνθέσουν το Κίνημα Αλλαγής) να δεσμευτούμε να αποπληρώσουμε δάνειά μας στις τράπεζες. Αν δεν το κάνουμε, εμμέσως νομιμοποιούμε τα θαλασσοδάνεια των κακών μεγαλοεπιχειρηματιών και των μιντιακών συγκροτημάτων.

Για να γίνουμε πιστευτοί εμπνέοντας τους απογοητευμένους πολίτες και ιδιαίτερα τους νέους να συνταχτούν και να αγωνιστούν μαζί μας οφείλουμε με ειλικρίνεια  να κάνουμε την αυτοκριτική μαςγια το παρελθόν παραδεχόμενοι λάθη, πράξεις και παραλήψεις που έβλαψαν τη χώρα και τους πολίτες χωρίς βεβαίως να απαξιώνουμε το τεράστιο έργο που προσφέραμε και τις μεταρρυθμίσεις που επιτύχαμε (π.χ. ΑΣΕΠ, ΚΕΠ, Καλλικράτης, Διαύγεια, Ηλεκτρονική Συνταγογράφηση, κ.λπ, κ.λπ.).

Τέλος, να ξεκινήσουμε το ωραίο αλλά δύσκολο αυτό ταξίδι μας με ταυτόχρονη απαλλαγή από τα δικά μας βαρίδια και να απαιτήσουμε να κάμουν το ίδιο και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις. Να απαλλαγούμε από όλα εκείνα τα στελέχη που μας στιγμάτισαν και μας πλήγωσαν με την κακή πολιτική τους συμπεριφορά.

Το νοικοκύρεμα της χώρας, η πορεία προς μια παραγωγική Ελλάδα που θα σταθεί στα πόδια της σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό και ασταθές παγκόσμιο περιβάλλον, θα αναπτυχθεί και θα κατανέμει τον πλούτο και τα βάρη δίκαια, πρέπει να ξεκινήσει από εμάς.

Η Ιδρυτική μας Διακήρυξη και το Καταστατικό μας πρέπει αποτυπώνουν ξεκάθαρα το όραμά μας για την Ελλάδα του αύριο, και να πείθουν για τη διαφορετικότητά μας από το απαξιωμένο πολιτικό σύστημα που μας οδήγησε στην οικονομική και ηθική χρεοκοπία..

Η δε εκλογή των Συνέδρων και στη συνέχεια των κομματικών οργάνων να γίνει με κριτήρια την εντιμότητα, την ανιδιοτέλεια, την ικανότητα και τη βούληση να προσφέρουν.

Αν δεν το κάνουμε, το «Κίνημα Αλλαγής» δεν θα διαφέρει από το πολιτικό σύστημα που φιλοδοξούμε να αντικαταστήσουμε.
Οι ταλαιπωρημένοι πολίτες το απαιτούν και αυτό είναι το ιστορικό μας καθήκον.

Πιστεύω ειλικρινά, ότι αυτό το δίμηνο είναι μια μοναδική και ίσως η τελευταία μας ευκαιρία.
Ας μην τη χάσουμε.