Η ουσία του εορτασμού της Πρωτομαγιάς

Αθήνα, 1 Μαΐου 2019 

Από το Γραφείο Τύπου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

Η ουσία του εορτασμού της Πρωτομαγιάς: από το οκτάωρο στις προκλήσεις της τρίτης βιομηχανικής επανάστασης

Όταν η Δεύτερη Διεθνής το 1904 καθιέρωσε την Πρωτομαγιά ως μέρα αφιερωμένη στα δικαιώματα και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων είχε ως κεντρικό αίτημα τη νομική κατοχύρωση της οκτάωρης εργασίας. Σήμερα, το κεκτημένο αυτό δικαίωμα απειλείται από τις πλασματικές συμβάσεις εργασίας, τις απλήρωτες υπερωρίες, την απουσία αξιόπιστης και οργανωμένης εκπροσώπησης των εργαζομένων σε πολλούς χώρους δουλειάς.

Παράλληλα, η κρίσιμη συζήτηση που πρέπει να γίνει πριν είναι πολύ αργά, αφορά τις επιπτώσεις της τρίτης βιομηχανικής επανάστασης με την κατάργηση θέσεων εργασίας σε όλο και περισσότερους κλάδους και την ριζική μεταμόρφωση της κοινωνίας που γνωρίζαμε μέχρι τώρα. Οι αλλαγές αυτές βρίσκονται σε εξέλιξη, χωρίς να υπάρχει επαρκές νομικό πλαίσιο σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και κυρίως χωρίς αξιολόγηση και σχεδιασμό σε ότι αφορά τις θετικές και αρνητικές επιπτώσεις τους. Αναμφισβήτητα, η πρόοδος στον τομέα της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης θα δημιουργήσει τελείως νέα δεδομένα σε ότι αφορά τα εργασιακά και απαιτεί κατοχύρωση μιας νέας γενιάς δικαιωμάτων. 

Στην Ελλάδα πρέπει ταυτόχρονα να αντιμετωπίσουμε την χειροτέρευση των συνθηκών απασχόλησης λόγω της κρίσης και να προβλέψουμε τις μελλοντικές προκλήσεις. 

Τι γίνεται όμως; 

Από τη μία έχουμε μία «αριστερά» που ήρθε απροετοίμαστη στην εξουσία, με την έπαρση πως της χρωστάει ο κόσμος, για να καταλήξει να παραδοθεί και μαζί να παραδώσει «γη και ουρανό» σε όσους για δεκαετίες επιδίωκαν την απεμπόληση των δικαιωμάτων της εργατικής και μεσαίας τάξης, συμβάλλοντας ενεργά στην περαιτέρω εξαθλίωση και των δύο, για να επιβιώσουν οι ίδιοι στο γκουβέρνο.

Από την άλλη, έχουμε την επέλαση με τυμπανοκρουσίες, της πιο σκληρής εκδοχής νεοφιλελευθερισμού που έχει γνωρίσει η χώρα, από ανθρώπους που βλέπουν τη λαϊκή βάση μόνο ως ψηφαλάκια, χωρίς κανένα σεβασμό για τα δικαιώματα της, αλλά έτοιμοι από καιρό να προχωρήσουν με δογματικές και εξίσου αδούλευτες ιδέες, για να εξυπηρετήσουν τελικά τους ίδιους που εξυπηρέτησε και η δήθεν «αριστερά», με την εργατική και μεσαία τάξη να γίνονται εκ νέου «παράπλευρες απώλειες» μίας πλασματικής ανάπτυξης. Δεν νοείται ανάπτυξη χωρίς να είναι συμμέτοχη σε αυτήν η κοινωνία. 

Η ανάπτυξη όταν αφορά λίγους είναι αρπαχτή εις βάρος της κοινωνίας. Κανείς μας δεν μπορεί να αδιαφορήσει μπροστά στο κενό εκπροσώπησης, αφήνοντας τους πολίτες στα νύχια της αντίδρασης, των άκρων και του μίσους. Είναι ζήτημα Δημοκρατίας, η ουσιαστική επαναφορά του αιτήματος για μία δίκαιη κοινωνία, με προστασίες για τους αδυνάτους, δικαιώματα για τους εργαζόμενους και ίσες ευκαιρίες για όλους.